Güllerin Efendisi : 107-Medine’de Hüzün ve Keder
Doküman hakkında
Efendimizin Pâk Ruhları, Artık Â'lâyı İlliyyinde (En Yüksek Makamda)...
Hicretin 11. senesi... Rebiülevvel ayının on ikisi... Pazartesi
Efendimizin (sav)üzerine Ezvâc-ı Tahirat tarafından bir örtü örtüldü...
Sanki gök kubbe, bir anda yıkılmış, herkesin nutku tutulmuş, gözler damla damla keder ve hüzün akıtıyor...
Şimdi Medine mateme, semâları ise hüzün ve keder kara bulutlarına bürünmüş...
Gözlerden gözyaşı, gönüllerden hasret, keder ve elem akıyor.
Efendimiz, henüz defnedilmemişti. Bu sırada, Hz. Bilâl, hüzün ve hasret akıtan yanık sesiyle ezan okumaya başladı.
“Eşhedü Enne Muhammede'r-Resûlullah” dediği zaman, Ashab-ı Kiram hüngür hüngür ağlamaya başlayacak, Mescid-i Nebevî, ağlama seslerine gark olacaktı...
Bu, Hz. Bilâl'in son ezânı oldu. Zira Efendimiz defnedildikten sonra, Bilâl’in yüreği artık ezan okumaya dayanamayacaktı...
Hicretin 11. senesi... Rebiülevvel ayının on ikisi... Pazartesi
Efendimizin (sav)üzerine Ezvâc-ı Tahirat tarafından bir örtü örtüldü...
Sanki gök kubbe, bir anda yıkılmış, herkesin nutku tutulmuş, gözler damla damla keder ve hüzün akıtıyor...
Şimdi Medine mateme, semâları ise hüzün ve keder kara bulutlarına bürünmüş...
Gözlerden gözyaşı, gönüllerden hasret, keder ve elem akıyor.
Efendimiz, henüz defnedilmemişti. Bu sırada, Hz. Bilâl, hüzün ve hasret akıtan yanık sesiyle ezan okumaya başladı.
“Eşhedü Enne Muhammede'r-Resûlullah” dediği zaman, Ashab-ı Kiram hüngür hüngür ağlamaya başlayacak, Mescid-i Nebevî, ağlama seslerine gark olacaktı...
Bu, Hz. Bilâl'in son ezânı oldu. Zira Efendimiz defnedildikten sonra, Bilâl’in yüreği artık ezan okumaya dayanamayacaktı...
Aynı kategoriden
Kategoriye git 
Yorumlar 0