Güllerin Efendisi : 054-Hizmetçi Kız

Güzel Ahlak Timsali Efendimiz İnsanlığa Bir Rahmetti... Bir Gün Ağlayan Küçük Bir Kız Çocuğu Gördü… Onun Göz Yaşlarını Dindirmek İçin Elinden Gelen Her Şeyi Yapacaktı...

Şehrin akşama bürünmüş alacakaranlık yollarında, küçük bir kız çocuğunun ağladığını gördü, Güzel Ahlak Timsali... Küçük yavrunun acısı düştü şefkat dünyasına ve sordu:
“Niçin ağlıyorsun yavrum?...”
“Ev sahibim bana un almam için, iki gümüş vermişti, kaybettim!...”
Güzel İnsan o gün, on gümüşünden dördü ile sabah kendisine bir gömlek satın almıştı. Tam evine gelmişti ki, bir fakir kapıda gömleğini beğenip istemiş, Güzel İnsan yeni aldığı gömleği o fakire vermişti. Geri dönüp, dört gümüşe kendisine bir gömlek daha almıştı. Düşündü, geride iki gümüşü daha vardı. Hem de, küçük kızın kaybettiği kadar…
“Ağlama yavrum!” diyerek o iki gümüşü küçük kızın, üşümüş küçücük avuçlarına koyuverdi...
Fakat kızın ağlaması yine devam ediyordu... Bu defa da, geç kaldığı için eve gitmeye korkuyor, dövülme endişesi yaşıyordu...
Güzeller Güzeli İnsan; küçük kızın elinden tutacak ve onu evine kadar götürecek; ev sahibine de;
“Geç kaldığı için korkuyor. Lütfen onu dövmeyin!” diye ricada bulunacaktı...